Bal w Moulin de la Galette

Auguste Renoir - kopia obrazu, ręcznie malowana.
Bal du moulin de la Galette, jeden z najpiękniejszych obrazów impresjonisty. Liczne portrety, biesiadowanie na dworze, świetlista, słoneczna kolorystyka, duże kontrasty, charakteryzuja ostre światło dzienne. Panie w pięknych sukniach z epoki. Przewaga kolorystyki błękitów i kobaltów.
obraz olejny o wymiarach 131 x 175 cm, autorstwa francuskiego malarza impresjonisty Auguste'a Renoira, namalowany w roku 1876.

Oryginał, to jedna z trzech wersji obrazu. Został namalowany w 1876 r. Modelami byli, podobnie jak w innych dziełach, przyjaciele artysty. Mniejsza wersja dzieła, znajduje się obecnie w Musee d'Orsay. Większa zaś w John Hay Whitney Collection w Nowym Jorku. Obraz był wcześniej własnością Chocqueta. Większa wersja, zaprezentowana na trzeciej wystawie impresjonistów w 1877 roku, została przekazana Muzeum Luwru przez Gustave'a Caillebote'a w testamencie napisanym w listopadzie 1876. Podobnie stało się z innymi obrazami zmarłego w wieku dwudziestu siedmiu lat kolekcjonera.

Modelami do postaci tancerzy byli przyjaciele Mistrza, którzy pomagali mu przenosić płótno: Franc-Lamy, Goeneutte, Riviere, Gervex, Cordey, Lestringuez, Lhote. Ich partnerki Renoir wybierał spośród dziewcząt, które przychodziły co niedzielę tańczyć do starego Moulin.
Jako ciekawostka - Bal w Moulin de la Galette powstał rzeczywiście w paryskim Moulin de la Galette.
Moulin de la Galette
Jedno ze sztandarowych dzieł impresjonizmu. Radosna atmosferę berztroskiego popołudnia niedzielnego, na tańcach w Moulin de la Galette, podkreśla dodatkowo umiejscowienie sceny w ogrodzie. Postacie stanowią wizerunki przyjaciół autora. Przez wiele lat ten lokal na Montmartrze, gdzie organizowane były niedzielne potańcówki, cieszył sie wśród Paryżan ogromna popularnością. Lubiano zwłaszcza spory ogród i placki, które wraz z pobliskim wiatrakiem, nadały mu nazwę.
Szybkie pociagnięcia pędzla Renoira, idealnie oddaja atmosfere chwili.
Renoire obserwuje światło z uwagą, Muska ono lekko korony drzew i stroje postaci. Owalne plamy, za pomoca których malarz pragnie przedstawić załamania swiatła, były jednym z głównych powodów szyderstw krytyki z okresu impresjonizmu.