Ukrzyżowanie Antonello da Messina, 1475

„Ukrzyżowanie” Antonello da Messina, 1475r

Na obrazie przedstawiony jest Chrystus na krzyżu między łotrami. Nie cierpi czekając w majestacie na swoją śmierć. Zaś towarzyszący mu łotry na krzyżach obok wiją się w konwulsjach (widać, że malarz dobrze znał anatomię plastyczną człowieka). Pod krzyżem stoją Maryja i Jan, ulubiony uczeń Jezusa. Na ziemi widzimy czaszkę, z której wypełza wąż. To czaszka Adama, ponieważ w średniowieczu wierzono, że został pochowany na Golgocie. Czaszka z wężem to symbol grzechu pierworodnego, który w tym momencie odkupuje umierający Chrystus. Obok siedzi sowa, ptak wówczas symbolizujący zdradę i zwodniczość. W tym przypadku to symbol narodu żydowskiego, który zgodnie z poglądami chrześcijan odwrócił się od prawdziwej religii, tak jak sowa odwraca się od blasku słonecznego dnia (nocny ptak). Symbolem powstania tej żywej religii wywodzącej się z judaizmu jest uschły pień z wyrastającą z niego młodą gałązką, która oznacza i symbolizuje właśnie chrześcijaństwo.