Wielki kanał w wenecji

Ten obraz jest dostępny na zamówienie.
Proszę o kontakt pracownia@obrazy.org aby ustalić szczegóły zamówienia.
* * *
Kopia obrazu.
Obraz namalowany ręcznie, farbami olejnymi na płótnie. Każdy format.
Obraz naciągnięty na sosnowy blejtram o grubości około 2 cm. Posiada zamalowane boki.
Obraz można powiesić na ścianę bez konieczności oprawiania w ramę.

Powyżej prezentuję rzeczywiste zdjęcie namalowanego obrazu :-)
Czas realizacji zamówienia, około 2 tygodnie.
Możliwe jest dodatkowe oprawienie obrazu w ramę.
Autorka, Emilia Czupryńska

Piękny impresjonistyczny obraz dla Twojego domu. Impresjonizm, nastrój, soczysta kolorystyka. Bogactwo kwiatów, przepyszny ogród Moneta.

Kwiaty w nurcie impresjonizmu Jednym z głównych twórców impresjonizmu w sztuce był francuski malarz - Claude Monet. Od tytułu jego obrazu - "Impresja, Wschód słońca", powstała nazwa całego nurtu w malarstwie XIX wieku. Impresjoniści specjalizowali się w utrwalaniu przelotnego wrażenia światła oraz koloru, a obrazy musiały być malowane w dość szybkim tempie, ze względu na stale zmieniającą się przyrodę i to co się w niej dzieje. Mniejszy nacisk w obrazach kładli na kształt, przestrzeń i bryłę.

Claude Monet, Po śmierci żony Kamille w 1879 roku zrezygnowany Monet udał się do Giverny, odseparowanej od świata, (...) uroczej miejscowości. Pobyt tam uspokoił Moneta i pozwolił skupić się na tworzeniu. Artysta zadbał o stworzenie ogrodu, pokusił się także o powiększenie stawu, na którym hodował nenufary - motyw często widoczny na jego obrazach. Odbiorcy sztuki powoli zaczęli doceniać jego twórczość. W 1892 roku ożenił się z Alice Hoschede, wdową po kolekcjonerze obrazów. Monet często podróżował do Londynu, Wenecji. Kilka lat po śmierci żony i syna zaczęły się jego problemy ze wzrokiem. Usunął z oczu kataraktę, a noszenie okularów ułatwiło mu kontynuowanie cyklu malowideł "Nenufary". Claude Monet zmarł 5 grudnia 1926 w Giverny, tam też został pochowany. Do końca życia zmagał się z nowotworem oka. Ulubionym tematem Moneta był obraz słońca odbitego w wodzie. Energia jego przedstawień wynikała z szybkiego tempa wykonywania obrazów oraz z odpowiedniego doboru kolorów. W cyklach "Lilie wodne" artysta skupiał się raczej na migotaniu tonów, lecz porzucił zainteresowanie żywotną stroną natury na rzecz rozmarzonej kontemplacji niepojętnej istoty świata przyrody.