Artysta z rodziną w ogrodzie

Claude Monet Istnieje wiele zachowanych portretów Moneta, autoportrety, wizerunki pędzla jego przyjaciół min Moneta i Renoire’a fotografie ?Nadara i Cariata. Dzięki tym malarzom, znamy rysy jego twarzy na różnych etapach życia. Do naszych czasów przetrwało również wiele opisów wyglądu Moneta, szczególnie z lat, kiedy był już uznanym malarzem, obiektem zainteresowania dziennikarzy i koneserów sztuki, krytyków. W roku 1919, wiódł pustelnicze Zycie w Giverny, niedaleko Vernon-sur-Seine. Portrety i opisy, przedstawiają nam człowieka zmiennego i niezrównoważonego. Ciągłe niezadowolenie z siebie, zmiany nastroju, przesadzona drobiazgowość, troski podeszłego wieku, zestawione były z krańcową indywidualnością. Szlak twórczości Moneta był podobny do ścieżek artystycznych innych malarzy tego pokolenia, a jednocześnie jego rozwój jako malarza miał indywidualne cechy. Za czasie młodości Moneta, Troyon, udzielał mu wskazówek: należy robić kopie w Luwrze, malować portrety, postacie, a także wstąpić do pracowni malarskiej jakiegoś znanego artysty. Monet szybko więc rozpoznał ludzi, którzy mogą mu pomóc w jego artystycznej karierze. Byli to pejzażyści, barbizończycy (malarze z Barbizon), którzy uczynili zainteresowanie z wiejskiego krajobrazu Francji – malarstwo pejzażowe, jak Coubert, Millet.